Dwie głębie – dwie otchłanie – wyjątkowy srebrny naszyjnik z kamieniami półszlachetnymi oraz niesamowitą opowieścią
Skąd pomysł na tę pracę?
Wiele lat temu gdy człowiek stawiał pierwsze, nieśmiałe kroki w wysokich przestworzach i przepastnych głębinach (nie żebyśmy się tam już na stałe rozgościli), w moje młodociane ręce wpadło wydanie dwóch opowiadań pióra Herberta G. Wellsa pt.: „Atak z głębiny”. Choć utwory są raczej w klimatach wczesnego Lovecrafta i w swej XIX wiecznej naiwności są dość niewinne, o tyle w pamięci został mi tytuł wstępu autorstwa pana A. Zgorzelskiego: „Dwie głębie, dwie otchłanie…”
Owe dwa światy spowite w mroku łączą się gdzieś tam daleko na linii horyzontu, spokojnej tafli morza. Jakże od siebie różne i jakże nawzajem podobne: ciemne i zimne, gdzie nie można oddychać a bez odpowiedniej osłony ciało ludzkie nie jest tam w stanie przetrwać. I choć są relatywnie niedaleko, to nadal skrywają przed nami wiele tajemnic. Oba te skrajnie niebezpieczne i niedostępne środowiska: morskiej toni i przestrzeni kosmicznej rozbudzają wyobraźnię ludzi od stuleci po dziś dzień.
A gdyby tak zamienić kolejność? Gdy w sennej halucynacji kosmiczna kapsuła staje się podwodnym batyskafem a nieważkość przeistacza się w wyporność, zmiana ciśnienia oddziałuje na zmysły…
Opowieść zamknięta w naszyjniku
Oto docieramy do baśniowej krainy marzeń, urojeń i halucynacji. Z Wellsowską naiwnością wyciągamy rękę, by dotknąć wyśnionych światów a w intercom’ie grzęźnie tylko głos:
– Houston, mamy… WOW!
– Cousteau odbiór. Powtórz proszę.
– Houston, mamy wow…
…łączność z Ziemią nadal działa, ale czy mózg astronauty jeszcze dobrze kontaktuje i ocenia rzeczywistość? Pomieszanie zmysłów przypływa falami – jest ono jak hipnotyzujący śpiew syreny, która zmierza w stronę już nie astronauty a nurka. Jeszcze tylko kawałek i ta mityczna istota pochwyci go za rękę…
Czy się obudzi, czy może pogrąży się w obłędzie?… resztę musicie dopowiedzieć sobie sami – taki urok tej baśni, którą jednak można snuć dalej. Skąd ten niesamowity świat z ogromnym humbakiem wiozącym na swym grzbiecie warowne miasto ze strzelistymi wieżami? Jakże niespodziewany to widok dla astronauty, który wyruszył w przestrzeń kosmiczną, opuścił łupinkę swojego statku i zanurzył się w tę ciemną, tajemniczą otchłań!
Przesłanie pracy
Cała kompozycja zawieszki dzieli się na część nadwodną i podwodną – w nieco zaburzonych proporcjach odpowiadających wyporności tych ogromnych brył lodu. Symbolizuje to, że to co postrzegamy (w wielu aspektach) jest zaledwie fragmentem bardziej skomplikowanej całości, nie należy zatem wyciągać pochopnych wniosków.
Wyjątkowy srebrny naszyjnik – technikalia i estetyka
W pierwszej kolejności rzuca się w oczy geometryczna forma zawieszki. Zwieńczona jest niebieskawym, przejrzystym kryształem kwarcu otoczonym srebrnymi bryłami nawiązującymi do form krystalicznych. Kwarc jest tak wkomponowany w oprawę, że może przepuszczać światło od góry medalionu, którego wnętrze jest częściowo wypełnione pigmentem luminescencyjnym, więc po zmroku świeci delikatnie pochłoniętym wcześniej światłem. Owa „góra medalionu” istotnie ma przywodzić na myśl górę, tyle że lodową.
Ten spektakularny i masywny medalion został zawieszony na sznurze granatowych kryształów sodalitu oddzielonych od siebie czarnymi spinelami. Sznur ów przypinają do zawieszki miniaturowe srebrne szekle nawiązujące do żeglarskiego osprzętu.
Ponadto ten wyjątkowy srebrny naszyjnik naszyjnik otrzymał dodatkową, zupełnie niecodzienną oprawę – stał się fragmentem obrazu, więc można go w drewnianej szlatułce zawiesić na ścianie. Wewnątrz otwieranej gablotki z drewna egzotycznego dodatkowe elementy poszerzają scenę z zawieszki i stanowią jej kontekst. Po bokach i u dołu medalionu: pustka przestrzeni kosmicznej. Powyżej zawieszki: geometryzowane, metalowe niebo przywodzące na myśl arktyczne, mroźne wiatry.
Oczywiście naszyjnik można swobodnie wyjąć z gabloty i nosić na szyi.
Dane:
- materiały: srebro pr.925, spinele, sodality, kwarc, części zegarków, flok, pigmenty luminescencyjne, drewno egzotyczne merbau i sklejka liściasta, szkło, żywica, emalia, wosk.
- masa srebra pr. 925 w tej pracy: 68,4g,
- całkowita masa naszyjnika: 138,6 g,
- długość naszyjnika: około 57 cm,
- przybliżone wymiary samej zawieszki: 96 x 59 x 13 mm,
- wymiary ramy obrazu: 25 x 22 x 4,8 cm.
Więcej biżuterii artystycznej i niesamowitych historii znajdziesz również w innych naszych realizacjach. Zachęcam Cię do przejrzenia zarówno butiku z naszą biżuterią artystyczną jak i portfolio. A jeśli chcesz byśmy wyrazili i utrwalili Twoją własną opowieść – skontaktuj się z nami.
